bu gecede
kirpiklerimde buz tutmuş haziran
ve gözlerimde gecenin ayazı ağlamaklı
öp düşlerimi kıyısından
üşümesin


dudaklarımda eylül kırıkları
dilimde tel örgüler
nefesim sana sürgün
boğazımda ise yutkunamadığım ölüm


sokak sokak cinnet geçiriyor sessizlik
ve önümde gidemediğim kadar sensizlik


geceler sus
şehir sus
ben sus

gölgem kendimden kayıp


bilsen
kaç gemi daha geçti sarhoş denizlerimden
her sefere bir sen gelemeyişlerine hep ben düştüm


şiirlerime diz çökmüş kalemim artık yorgun
ve şiirlerim dönmeyişlerine küs
ki hiç bir şiir yaz(a)madı zaten gelişini
gidişini yazdığı kadar


yarım kalmış bir senfoninin ritminde gibiyim
notalarım yara bere


çığlıklarıma kilitli olsa da dilim
son nefesini vermiş olsa da kalemim
içim sana şiir bilesin...


ilhanaşıcı haziran2014