TABLO:EMA

İstanbul..
seni resmeyledim bez üzerine inceden
adıma ressam dediler evvelden ,niceden
söze döktüm aşk/ı mı saydılar şaire/den

vazgeç be deli gönül
vazgeç

mai/ye kara çalmaya kalktılar

yer gök ağladı zalimlerin zulmüne
her damlasında yıkadı kaldırımlarını hüzüne
yalakalar hala iş başında vururlar ateşin közüne

kör gözler,kıt akıllar davul zurna halayında
kör/mü/dür insanların kalp gözü
mil çekilmiş görmez gözleri

bir şeytan takmış parmağına oynatır er/i,dişiyi
şeytan bu ya
hala örer bin bir yalan ,iş/veyi..

çözemedim iki kadını
nasıl inandırdınız akılısızı

ah almakmıydı benden amaç
başaramadınız ahmaklar önce örtün bacak aranızı

başuna dememiş eskiler?
adam koynunda/kileri/mi dinler
sepetini koluna vereni mi?

resmedilemeyen tüm kirler yıkanırken Boğazın derininde
bin bir kumpas tesbihe dizer şeytanın bacıları

avlanan saftiriklerce secde edilir önlerinde

hep aynı mizansen
hep aynı tezgahın kokmuş balıkları..

ey aşk...
ey başı dumanlı şehrim
martıları kınalı
erguvanlları boyalı şehrim...

bir vapur çığlığında saklı gerçekler
islimlendiğinde simsiyah saracak semalarını...

....................................EMA


Sen yasak şehrin girilmeyeni
Osman-ı âli İstanbul’sun
Sen ölümsüz
Aşkın vazgeçilmeyeni
Romanısın Leyla mecnun misali
Sen bir hüznü Ay’sın
Eşi görülmeyen mayıslarda İstanbul’um
....İRFAN KARABULUT


İSTANBUL

martılar ellerimden hisseder simidin sıcaklığını
her fırsatta dinlerim boğazın o sitemli şarkısını
hey gidi istanbul sen eskimedin eskimiyeceksin
biliyorsun her canlıyı bir başka selamlamasını

kız kulesi yanlızlığıda güzel manzaralarda sende
hikayeler efsaneler hepsi senin gizemli tarihinde
insanoğluna ancak senin değerini bilmek yakışır
ey istanbul seni hep seveceğiz hep ölüp gitsekde

ALATURKA KEDER



Aşksın sen yüreğimdeki İstanbul’da aşk denizini yüzdürdüm ama sen görmedin bakmadın duymadın sessizce sustum konuşamadım .

ÖZLEM DEMİRKAYA