2
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1376
Okunma
dudağımın kıyısındaydı ismin
sanal penceremizdi dünyamız
ruhumuz çift nakış yaparken
tek biz çözüldük
ışık gibi sekerken bana
gözlerimiz yırttı yelleri
ellerimiz anlaştı tokalaşarak
tek biz anlaşamadık
kum tanesinden korktuk
çöllere sürdük sevgiyi
dağ dağa kavuştu
tek biz barışamadık
merhem yaptık zamanı
tam barıştık ay sürüklenirken
ciğerindeki habis kapıyı çaldı
tek biz iyileşemedik
günler geçerken dolu dizgin
muhasebesini tuttuk saatlerin
gelecek mutluluğunu bilançoya koymadık
tek biz hesaplayamadık
sen öyle dedin ben şöyle dedim
kilit attık demagoji bilinçsizliğine
dağıldı dillerdeki sözcükler
tek biz akıllanamadık
sende inat bende ısrar
kırk yerden kırdın kanadımı
değmeden eğilip geçtik mutluluk bulutlarını
tek biz yaşayamadık
Serdar San İzmir, 20 Eylül 2004