karnemi verir misin, dedim; sevgili öğretmenim.!
ben dedi: " değilim ki; kirâmen kâtibi "
biter dünyevi telaşlarda, geçer gider eminim,
ama, soracaktır ahrette, “ Din Gününün Sahibi.”

sorguluyorum; hayatın karnesinde neler yazılı
ki; ne olacak ötelerde bizim halimiz!
bunca nimet içindeyiz lakin, yine şükürsüzlük!
nefsimizin esiriyiz ve nankör zalimiz !

herkes karnesini paylaşıyor bin bir heyecanla
benim karnem yine kırık, gönül notum geçmez
hep derdim kendisine “ ne olur bir kerede anla !”
seven bir kalp kendine bahane seçmez…

notlarıma göz gezdirdim, pek iç açıcı değil
nefis çıkmış ön plana, dünyaya artı meyil
düşünüyorum ne olacak diye! bakıyorum halime
notlar hep nefis çizgisinde, bunlar benim neyime?

verdik bugün karneleri, yani hayatın sınavını
her nefis gerçek sınav, kim çeker kimin ahını?
sınav; ötelere hazırlıktır, emre uygun yaşamak
nefsinle cihat var; ey gönül, sen kazanmaya bak

hazırlık yap; hayat karnesinin ölüm heyecanına
ölüm; hazırlanmak demek, hayatın gerçek sınavına
dünya kapısı nöbetinden, geçmek için yarına
ölüm: yüce sevgiliye kavuşmak, en sevgili yârına

yusuferdoğan