Gökyüzünden ödünç alıp
Bulut diziyorum görünmez iplere...


Çocukluktan kalma takıntıların peşindeyim bu ara
Bazı yaşlarımın silik hatıralarıyla.


Korkulu çocuk günlerimin
Sesleri kulaklarımda.
Tahtalar gıcırdamasın diye
Ayaklarım yerden kesilsin isteyişlerim
Hangi masaldan emanet
Hiç bilemedim ,bilemeyeceğim sanırım.

Ve daha ne çok şey
Bilinmezler arasında.


Hangi düşe sığınsam ,
Hangi perdeyi aralasam bu ara
Yüreğime vatan olmuyor.
Ne kadar sokulgan olsam da,
İtiliyorum kibarca .
Ait değilsin bakışının nezaretinde
Ayrılıyorum düş bahçesinin mis kokusundan
O garip buruklukla.


Bir şiirden diğerine kilometrelerce yol oluyor
Koşsam da yetişemiyorum bu halimle
Sessiz kıyametler kopuyor .
Bölünüyor , yıkılıyorum
Her satır aralığında.

Satır satır aralanıyor
Kelime kelime bölünüyor
Noktaların her biriyle ölüyor ve diriliyorum.

Sonra birden ,
Gökyüzü gibi işte,
Bir garip huzur kaplıyor o içimin korunaklı yerini
Yayıldıkça nefesim düzene giriyor yeniden
Yeniden ve yeniden tazeleniyor o an
İçimin sen yanı...