"Haber geldi ellerden dumanı göze doldu
Aldatmışsın meğerse inanmışım ben saf saf
Bu sevda bir çiçekti artık gönülde soldu
Ne gerek vardı buna utanmazsın sen insaf
Adam sanıp sevmiştim şerefsiz çıktın yazık
Al şimdi benden sana ummadığın bir kazık..."

MAALESEF Kİ...UTANMAZLIĞIN...ADAM OLMAMANIN...ŞEREFSİZLİĞİN...KARAKTERSİZLİĞİN...DÖNEKLİĞİN...ALDATMANIN...İHANETLERİN....ÇÖPLÜK KARIŞTIRMANIN...KIÇINI BAŞINI OYMATMANIN...cinsiyeti yok be şairem....İnsan olmak,bir karakter,kimlik,insanlık,helal süt emmişlik ve dik durmanın,şerefli olmanın halidir herşeyde insan olmak...

güncel hayatta ki örneğin;insan gibi insan olmak,mesaili hayatımızda,ticari ilişkilerde,komşulukta,misafirlikte,emanet etmede,dostluklarda,arkadaşlıklarda,akrabalık ilişkilerinde ve her türlü ilişkide geçerli bir duruştur...adam,insan olamadıysan sosyal hayat ve her ilişkide güven vermiyorsan,foyan mutlaka birgün ortaya çıkar...güvenilmez ve karaktersiz damgasını yersin...bankalar bile,geçmişi ve ticari durumu,ödemeleri proplemli kişilere kredi bile vermezken,gelelim ki her ilişkide ve yaşamın karelerinde hep illa da güven,sadakat ve insan olmak...

eserinizdeki kurguyu ve tiplemeyi, erkek ve kadın tiplemesi olarak aldım ben yorumuma...her iki cins için uyarlanabilinir olması güzeldi kurguca...öyle nalıncı keseri gibi yontmayalım kendi cinslerimize bir olayı değerlendiriken...insanoğlu olduktan sonra eserinizin potasına giren o kadar çok tipleme var ki hayatta...nerdeyse her yerde,birkaç tane var...malzemesi insan olan bir mesleğin hizmetkarı olarak,acizane ben böyle düşünüyorum...mumla arar olduk sözü ve özü bir olan insanı...asrın sosyal faciası bu betimlemesini yaptığınız olaylar...bakıyorsunuz dün cancana olanlar,ertesi gün düşman gibi geçiyorlar aynı yoldan...nerde verdiğin sözler,kutsal yeminler,diye sorduğunuzda,"onlar iki ay önce verilmiş yemin ve sözlerdi"diye çokça da rahat cevap verebiliyorlar...Aman Allah'ım diyorum...Bu ne..? İnsanoğlunun...karaktersizliğinin,yürek çürümüşlüğününün,ahlaksızlığının dibe vurmuş pespaye hali bu durum...diyorum yüreğim paramparça olarak...pes artık pes...pes...pes...

tebriklerim,asrın sosyal vebası sadakatsizliği,vefasızlığı,yürek çürümüşlüğünü ve karaktersizliğini kurgulayıp betimlemenize ve bizlerle paylaşmanızadır...saygılarımla...

Hayat ne ilginç diye başlıyorum ve hemen aklıma Konya'da ki geçen hafta yaşanan profesör olayı ilginç olanda o zaten. Basitçe meyhaneye bile gittiğinde nasıl girdinse öyle çıkacaksın an kısadır gelir geçer o mekandaki davranışların konuşmaların ve kapasiteni bileceksin yürüyerek girdiğin kapıdan yürüyerek çıkmalısın. Kadınlar kardeşlerimiz annelerimiz olarak em-pati yapmak gerek sevmek korumaktır sevmek sürekli ve sürdürebilir duygularla var olmaktır her zaman derim sevgi insanın kendinde başlar ve kısacası kendini sevgisi saygısı olmayan biri aşık olsa ne yazar tamamen yapı meselesi on dört ve on sekiz yaşındaki oğullarıma sevmesini bilin sevgi her şeyin temelidir derim. Büyük usta rahmetli Kemal Sunal bir filminde kendisine aşık olan bayana seni seviyorum der beklentisiz bir sevgidir. Şiddet olaylarından bıkan biri olarak dünyanın hangi ucunda olursa olsun sevginin saygının emeğin kıymetini bilmeyeni bay veya bayan nefretle kınıyorum. Bu doğal kaleme saygı ve selam ile.