3
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1145
Okunma
Kafamızı kırıpta kol kola gezdiğimiz
Yollar da seni sorar, içim yanar sen yoksun.
Şu köşenin başında muhabbet ezdiğimiz
Yıllar da seni sorar içim yanar sen yoksun...
Susmanın gizeminde lav olurken hislerim
Beynimden yüreğime ilerliyor sislerim.
Nerde bir kahve içsem fincanını süslerim
Fallar da seni sorar içim yanar sen yoksun...
Artık soğuk günlerde görünmezsin köşede
Yoksun ateş yakarak aldığımız neşede.
Hatta verip sırtını yaslandığın meşede
Dallar da seni sorar içim yanar sen yoksun...
Senle tüketir oldum günümü ve geceyi
Şimdi bir ben bilirim çektiğim işkenceyi.
İnan zarfa sığdırsam yazdığım şu heceyi
Pullar da seni sorar içim yanar sen yoksun...
ÜNSÜZ...
Not; Vaktiyle, şu yalan dünyadan göçmüş olan bir dostuma....
5.0
100% (7)