düşünmesen de zafın var
üşüme sen de
günahın soğuk
görmesen de ahın
sicim sicim işliyor bu demire
aynel
asra yaklaştı
ilim
yanar nakıştı yandı
hakikat dahi içli narından ağladı
hakikat hakikate dayandı
aynen öyle...

işliyor
ilmik ilmik hem de hakkelyakin
üç nokta zinharda
hakka yakın...

sesim sende giz
nefesim dengesiz
zafım mı kilitlendi
niçin soğuk mevsimsiz
bedduan arşı mı kenetledi
hüsnüzannım arzsız ve arsız
kürsüsüz arşımı titretti
hüsranım dahi taşsız mezarsız
zehir yazısız ücra manzarasız
üşüyor musun...

üşüyor musun masumluğumun ıssızı
üşü
infilak olma sende başkasında
tek üşü
tek üşü
kimseye sunma o mahşer gülüşü...

cezam alabildiğine uçsuz ve haksız
hangi mazlumdan
ve ne kadar ağır köşe bucaksız
merhamet dünyadan ana kucaksız
ve ne vakit sürur bulacaksınız
hayat
ölüme dokunan yılandan farksız
ve can
ölüm kadar sessizliğe nidasız...

vehamet
ne bir cennete davet
ne duyarsızlığa afet
sondan başa nedamet
ölümse zahmet
ölüm sen zahmete girme
alıştım zaten güler gibi ölmeye
yedi kapıdan
sekize yeşile yolculuğum var
can
sesim sende giz
seslen yerime...

can-i