Son kalem sendin benim
gurbetimin vuslatıydın
evim yuvam sılam
kırık sazımın tezenesi
boynu bükük hikayemin umudu
dallarımın tomurcuğu
içimdeki çayırların çimeni çiçeği
doğan güneşim batan günüm
ay yüzlüm bal gözlüm
gönlümün dilinden şakıyan bülbülüm
sevgi ne diye sorsalar adını söylerdim
aşk deseler biz derdim
yanımdayken taam nefes ab bilaihtiyaç
illede sen illede sen derdim
ey benim dermansız derdim
ey benim belimi büken
gönlümü hem abad hem harap eden sevdiğim
senden değil şikayetim
ayrılığın od ayrılığın odsuz ataş
hem sabrım hem şükrümsün
hem imtihanım hemi mükafatımsın
Mevlam ram eylemiş beni sana
kimden şikayet kime
diyemem bu kulun nice
hali nola yaradana
tek derdim yaşayamıyorum sensiz
ne çare yaradan almıyor nefesimi
gezdiriyor şu darı dünyada
ibret olsun deyu ruhsuz bedenimi
ey bal gözlü sevgili
hem hayatı sevdirdin
hem ölümü dilettin
yazımı kışa baharımı hazana çevirdin
gözlerinden gayrı her nesneyi bu garibe haram ettin
ben beni ben seni yardana havale ettim