Her insanın bir takım istekleri ve hiçbir zaman da gerçekleşmeyecek düşleri vardır. Fakat; yine de bu, “ istek ve düşlerini düşündükçe.. gah sevinir, gah üzülür..” lâkin, hayal aleminde gezinerek; bazan da, metefizik alemde yol alır... Boyutlar arasında
tur atarak, farklı dünyaların farkına varır. Kendi dünyasını da, bu seferler sırasında keşfederek; BEN’liğinin derinlikerine doğru yelken açar...
İçinde saklı bulunan asıl kendisi ile karşılaşır, konuşur, görüşür.. böyle kişiler, artık tekâmül basamaklarını çıkmaya başlamıştır. Gerisi; bir çorap söküğü gibi, kendi kendine gelir.. yeter ki; o, “İLK ADIMI” bir atabilsin. ben’lik basamağından sıyrılma kontağının anahtarıını bir çevirebilsin!..
Haydi; aşağıdaki şiir ile beraber, siz de benim ile bir “İLK ADIM” atmaya var mısın? İçinizdeki kendinizle tanışmak, karşılıklı görüşmek ve ortak bir noktada buluşmak.. için. Haydi, daha ne bekliyor sunuz?..

B E N ’ D E K İ B E N

ŞİİR NO: 190 10-02-2010

Düşlerimde, “SEN!..” gökte; meleklerle, bir olsam,
Ben, ben’i aşıp; içimdeki “BEN”e, kavuşsam...
Tüm zerremi, Güneş’in fotonları taşısa,
Ruhumu, karşıma dikip; onunla buluşsam...

Kâinat’ın, en ücra köşesine dağılsam,
Siriyüs’ten sıyrılıp, Andromeda’ya varsam...
Samanyolu’nu aşıp, Vega’da karar kılsam,
Orda durup; ruhumla, ayrıntılı konuşsam...

Post içinden, “sonsuza giden...” bir, yol açılsa,
Üstüne; af ve rahmet, çiçekleri saçılsa...
Kollarım; Mevlânâ’ya ve Yunus’a.. kavuşsa,
Şefaatim, SEN’dedir. Ya! Muhammet Mustafa...

Damarımdan yol bulup, vücudumu dolaşsam,
Beynimde, biraz durup; “BEN KİM’im” diye sorsam;
Sonra kalbime inip, gönlüme kapı açsam,
Açılan, bu kapıdan; ben, RABB’ime ulaşsam... (inşaAllah)
03-03-2003 SAAT: 02:45 Konak- İZMİR.