ŞAİR

Bazen duygularım coşar da coşar
Bazen de üç satır yazamıyorum
Bazen gönül atım ummana koşar
Bazen de derede yüzemiyorum

Sıkıntı, gam, keder, dert, sevinç, neşe
Yürekten kağıda tek tek iniyor
Şiir dünyamda ki her bucak, köşe
Kendi hayalimle şekilleniyor

Ustası değilim daha şiirin
Belki kalfa bile sayılmam şimdi
Kim bilir belki de ilk bin şairin
İçinde en sona koyulmam şimdi

Ne tarzım bellidir ne de felsefem
Ne çizgim var benim ne de üstadım
Aklımda fikirler dağınık her dem
Yürürüm kör, aksak, hep adım adım

Bu yüzden kimseye olamam penah
Kimseye verecek aklım da yoktur
Velakin kendini şuaraya şah
Sananın sözüne kursağım toktur

Edebi âleme şöyle bakınca
Bazı şiirlerden feyz alıyorum
Bazen okuduğum şiirle anca
Ruhumu daraltıp, bunalıyorum

Zarafet firarda mevzu tükenmiş
Hep aynı minvalde dönüyor şiir
Yılların hışmıyla, yorulmuş, sinmiş
Körelmiş mum gibi sönüyor şiir

Şairler âlemi, ayrı bir, tuhaf
Bilerek şiiri bozanlar mevcut
Bir cellat misali dizilip saf saf
Şiirin kabrini kazanlar mevcut

Kimisi sanatı yerlere atıp
Yazdığı zırvayı şiir sanıyor
Kimisi şöhretin kirine batıp
Sahte şakşakçıyla alkışlanıyor

Artık bilinmiyor, kim sığ? kim derin?
Tatlı su, tuzlu su, seçilmez oldu
İki tatlı kelam duyan şairin
Nazından, pozundan geçilmez oldu

Kiminin zihninde şan, şöhret, akçe
Kiminin idraki bağlamış kurum
Onlar kendisine “şair” dedikçe
Ben Şair olmaya utanıyorum
Yurtseven ŞEN

YURTSEVEN

Ne sıkıntı, ne gam, ne sevinç, neşe
Şairin yürekte coşkusu hardır
Kıvılcım düşmesin bir kez yüreğe
Aşk ile yanarsın şair Yurtseven

Baş eğmem yalvaç’a yemin ederim
Bin şair sorsalar Yurtseven derim
Akçeyle ölçülmez bende ederin
Gönç ile alınmaz şair Yurtseven

Kabalar firardan bir gün dönecek
Zarafet önünde başlar eğecek
Edebi yok olan nerden bilecek
Bildirir haddini şair Yurtseven

Şairlik böyledir kolay mı sandın
Yaşın çok genç daha yeni uyandın
İmgeden satıra mertçe koyandın
Had ile şiire can ver Yurtsevenm

Kınama sanata gönül vereni
Vasiyetim ayır düşman, yareni
Duydun şimdi bana sala vereni
Duyunca sala’mı kıldır Yurtseven

Hüma Efkan

CANIM KARDEŞİM YÜREĞİNE KALEMİNE SAĞLIK. UMARIM HERKES PAYINA DÜŞENİ ALIR. DEMEK Kİ İKİ DEVRİK CÜMLE YAZMAYLA ŞAİR OLUNMUYORMUŞ!