Dudağından süzülen ıstırabı emerken
Reyyandan kovuldum da, zamana çentik düştü
Çığlığımı aç-susuz çocuklarla gömerken
Kararan bir gün daha sükuta yenik düştü


Çaresizlikten değil, değil öfkem hıncımdan
Yine bir ’hiç’ doğarsa, korkuyorum sancımdan
Kör ve sağır insanlık gülerken, utancımdan
Saklandığım gözlerin, tarihe tanık düştü


Yozlaşan döngülerden olsam da el’ân bizar
Kessen damarlarımı oluk oluk aşk sızar
Yorgun ve mahzun kalbim yenilgilere mezar
Mübtezel ahvâlimin şerhine panik düştü


Bilsen neler gömülü dünyanın avurdunda
Baksana etrafına tek misin dert yurdunda
Sonsuzluğa uzanan ne hayaller kurdun da
Nimet dolu vâhandan payıma yanık düştü


Susuz kuyu başında Yusuf umudu uğraş
Öldüm mü ki çıkmıyor gözümden bir damla yaş
Nasılsa unutulur, nedir bu sahte telaş
Serzenişler duygusuz vicdan bir anlık düştü


Arz-u hâle ne gerek, kaleme düşmez beyân
Öylesine savruğum ve öylesine üryan
Bağrında uyumaya kurak toprak arayan
Son yağmur damlasıydım, kayıtlar sanık düştü


....