Helal lokma için bu tehlikeyi,
Kim alır göze her gün madencim.
Ekmeğimi taştan çıkaracam diye,
Kim okur ölüme meydan madencim.

Gecen gündüzün aynı karanlık.
Gönlün de hasrete artık alışık.
Kömür oldu ekmeğine birazcık katık.
Helal olsun sana şehit madencim.

Sayende ısınan minik avuçlar,
Şimdi duadadır inan madencim.
Gayretinle yanan onca ocaklar,
Şimdi tütmez oldu şehit madencim.

Karanlıkta parlayan gözlerin soldu.
Kim bilir ne hayallerin kül oldu?
Çöktü mü üzerine ağır bir uyku?
Elveda sana şehit madencim.

Bu yıl kaçırmam artık sahuru,
Senin için de bir lokma yerim madencim.
Erken gelse de bu faninin sonu,
Bir gün kavuşuruz, üzülme madencim.

Bu kış çok soğuk olacak inan.
Yanıyor yüreği dağlanan anan.
Dudağından dökülen o son duan.
Kabul olur inşallah şehit madencim.

Bir avuç kömür için geçirdin ömrü.
Bak yine söyledin en son sözünü.
Artık ısıtmaz beni kömürün közü.
Hakkını helal et şehit madencim.


Şennur KAYA(ŞAHİNOĞLU)