BİLESİN...

Eksik olma aynamdan kaşım gözüm yanağım
Seni bende gördükce yaşıyorum bilesin.
Adın kalsın dilimde unutmasın dimağım
Ki ismini ördükce yaşıyorum bilesin...

Kör akşamlar vermesin beklediğim sabahı
Razıyım ömür boyu çekeceğim her ahı .
Varsın iki cihanı yaksın aşkın günahı
Ben nârına girdikce yaşıyorum bilesin...

Hayalin demir atmış deryalarda derine
Ne zaman daldım ise hüsran buldum yerine.
Kilitlensin kapılar varmasam da berine
Sen sürgüler sürdükce yaşıyorum bilesin...

Mehtap yıldız gökyüzü dolsa da türlü hüzün
Bir teselli veriyor resimde gülen yüzün.
Ne çıkar yaprağımı toprağa serse güzün
Ben yere yüz serdikce yaşıyorum bilesin...

ÜNSÜZ...

Redifsiz kafiyelerin çokluğu ve açık anlaşılır bir imgeleme şiire değer kattığı gibi hakikaten her perdeden okuyucu rezervi oluştura bilecek bir yapıt ve içerisinde kendine özgü bir güzelliği barındıran yalın bir anlatım. Kısacası anlamı dizelerde aramakla dimağımı yormadığım bir şiirdi kutluyorum üstadım...

Kutlarım bu güzel yazan kalemi saygılar