Fütursuzca geçen zamanın umulmadık bir anında yüzsüzce karşıma çıkan acılar,
Şuursuzca yaşamak isteyip tutarsızca devrettiğim geleceğim de
Kendinden yoksun kara bir buluttan ibaretken boğuyor sakinliğin gölgesini

Her halini görürken yaşamın, o durmadan yağan insafsız bir tufanda felaket
Kalabalık varlığıma muhalefet coşkusuyla yarından hatta dünden daha fazla
Görünen umut yollarının dönülmez aşk kavşaklarında yaralı kalbim, meçhul

Zindan karası yalnızlığın son bıraktığı yine boşluklardan ibaret çelimsiz bir duvar
Topraktan aciz sudan mahrum köklerim her sokakta ayrı, her çiçekte aynı renkte
Açık yaşam denizlerim boş bir sandala yüklediğim gerçek düşlerimle süslü

Kızıp tükettiğim benliğim uzaktan gelen bir geminin her köşesinde tutuklu
Kırgınlığım, henüz bakamadığım bir saatin sabırsızca geçen saniyelerinde tutsak,
Yalnızlığım telaşsız ve sabırla ilerleyen her dakika da tatlı

Günlerde umutlu sonlarda da mutludur!...