İstanbul’u benim için de gez
benim için de öp boğazın serin sularını
alnında rengârenk gün batımı ışıkları
gözlerin şifalı yosun kokusu
gönlünde deniz uykusu
önüne geçemediğin kader

İstanbul kadar güzel
İstanbul gibi şirin kız kulesi
gözlerin seher yeli
ellerin rüzgar gülü
görmeyen senin için deli
yüreğin onun kadar serin
sevgisi öyle derin
bir tarih yuvalanır dalgalarında
balıklar gezinir kıyılarında
ruhun onun kadar temiz ve uysal

İstanbul kadar yakın gönlün
onun kadar candan
onun kadar da nazik işveli
bazen endişeli göz alıcı
paylaşırsın ekmeğini kuşlarla
özlemin kalıcı anılarla
yaşayabildiğince güzel İstanbul’da
içine alırsın her derdi sevgini...

İstanbul kadar güzel nefesin
uzaklardan gelir nağmelerle sesin
bir dokursun ellerinle yolları
incili gerdan Boğaz köprüsü
hızla geçersin kollarından
bir selam verir gidersin...

Hiç ölmeyecekmiş gibi sevgin
eh balık ekmek yemeden de gidilmez ki !
hep gezmek ister bu sevdalı gönlün
bitirmeye yeter mi ömrün...

Ey İstanbul seviyoruz seni
hiç görmesem de yakında
güneşinde poz verir mavi duvağın
Şişli sahiline uzanır gemilerle
Camilerde ezan sesin
yüreğinden okunur Eminönü semalarına
yankılanır kulaklarında
Allah-u Ekber nidalarıyla
deryasında suskun
sanki yarılır gibi deniz
inler Kız kulesi
o muhteşem sesi merhaba

Altın sırma Galata köprüsü
martılar beyaz mendil olmuş salınır
sakin mavi beyaz tülden sulara
denizin suskunluğunda sessizce
yine sarıyor her yanını sıcak deniz
çarşaf gibi mavi örtüsü
galata ikinci köprüsü
oltalarda gönüllüsü
turistlerin görücüsü
geçer yollarından her bir sürücüsü
İstanbul’u candan bilene
helâl olsun
Mertçe dimdik ayakta bekliyor kız kulesini ve İstanbul’u
deniz kızı

Behçet Bük 329/2.5.2014