19
Yorum
21
Beğeni
5,0
Puan
2436
Okunma

Geçmişte umutsuzluklara inat bitti demeden hayatın her sahnesine şahit yaşamak :)
Emekledim
Üzülme dedim kendime
Hayatımda yırtıp atacağım sayfalarım çoktu
Çok yol katlettim senelerce dedim
Bir sen değildin dertli sen gibi çokları vardı
Ne tarafa gitsem baktım hepsi yaralı
Zaman içinde yoruldum bırakmadım
nadasa bıraktım başak tarlalarına
Tekrar yürümek
Hayata sarılmak için
Vaz geçmedim geçemem de ölüm olmadıkça
Sürgünler yesem de kahpece
Evet
Bitti demedim
Düştüm direndim
Yeniden kalktım filizlenmeye
Çiziklerim kabuklarım oldu kanayan
Hayatı uzaktan seyredeyim derken
Kendimi içinde Buldum
Koparılmamış çiçekken dalımdan
yaprak olarak düştüm çamurun içine
Gönlüme vaz geç demedim salıverilmiş hayatımdan
Doğrusu bu dedim
yalan oyunlarına aldanmış gözüksem de
Elimden kopararak alınan hayatımı sordum
Ruhumdan götürülen derin acılarım nerde
Tükendim sandığınız her günde
yeniden doğdum kendime
Evet
Bitti demedim
Bakın hala buradayım ezip geçseler de
Bu hayatı sen sundun bana düşerek öğrenmem için
Şükür dedim duam ile masumca
kırılsam paramparça olsam da
Tutundum güneşe yarınlarım için
Yalnızken bile
Bitti demedim
Evet
Hayatıma girenler benden parçalarımı taşıdılar
Anılmak üzere yok sayamadılar bense yok saydım
Geçmişin izlerini yıkılmaz dediler yıktım seve seve
Dertlerimi meze yaptım masada tabaklara bölüştürdüm
Bir sağımdaki bir solumdaki yalnızlığa dokundum
Bitti demedim
Dedim ya
Ölüm olmadıkça
Ben var oldukça
Umut var dedim
Her yeni günüme
Bir umut saldım
Her sonuma yeni bir başlangıç ekledim
ama
Hiç bitti demedim
5.0
100% (24)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.