Artık şiir yazamıyorum sana dair, Sevemiyorum kimseyi seni sevdiğim kadar.
Hiç bir şeyi özleyemiyorum seni özlediğim kadar
Sen yoksun ya hayatım bom boş bir hal aldı artık, her şey anlamsız ve sensiz.
Kendi sessizliğimde akan göz yaşlarımda boğulur oldum.
Yokluğuna hala alışamadım, sanki bir telefon çalacak ve diğer ucunda sen olacaksın
Sokakta yürürken biri arkamdan seslenecek ve arkamı döndüğümde sen olacakmışsın gibi
Biliyorum bunların hiç birisi olmayacak sen artık olmayacaksın biliyorum.

Şimdi her şeyi daha iyi anlıyorum, sende her kez gibisin
Yokluğunda aynı varlığında aynı acıyı veriyor yüreğime
Yokluğunla yanıp tutuşurken varlığınla’da yok olup gidiyorum içten içe
Ve şimdi sana dair ne varsa attım içime arkamı dönüm gittim, gittim işte.

ERDEM ZEYTÜNLÜ