1.Avaz

Hüzün taşlarından bir kent oydum kendime
Çokçadır bulanık ırmakların çoğul seyircisiyim
Her yitiğim neşter ağzına avaz oldu
Ben hâlâ hakkımın ricacısıyım



2.Avaz

Hem elim kanar yaz akşamlarında
Hem şafağıma elemli kuşlar konar
Geçtim süslü sözlerin yalancı pullarından
Karlı kışlar özlemiyorum artık
Artık kardelenlere benzemeyecek çünkü ellerim


Tahammül kuleleri yıkıldı son rüzgârlarda
Hırlı düşlerim bahara yelteniyor bir daha
Baba olmalıyım artık öksüz oğulluğuma
Baba-oğul’larla bir başıma yürümeliyim
Acı söz gönüllü gül olmalıdır dudaklarımda
Ben onun zorunlu sakasıyım
Hepimiz çağdan benzer yaralar alıyoruz nasıl olsa


3.Avaz

Değil cam fincanlarla değil
Avuçlarımla eğildim sabır sandığım pınarlara
Kımıldayan öfkenin dizginliğiyle büyüdüm
Sustum ve yeni bir dil öğrendim kahrıma
Asya’da yutulan avaz oldum ben de sonunda


4.Avaz

Ah Asya’m
Babalarımız keklik uçururdu dağlarına
Sen her rengin ilk güzeliydin
Medeniyeti doğuran ilk anne
İlk şefkat dilberiydin

Şimdi sen misin bu Asya’m
Sen misin canına dargın esireler gibi duran

Ah çölün teslim hançerini göğsüme vurma
Dizelerde parmaklarım kuruyor
Genzime bir vaha bulamıyorum

5. Avaz

Aç Asya’m
Aç ecza için yeniden bakalım yaralarımıza
Aç oğulların aç babaların yaralarını
Aç yıpranmış sözlerin berrak sayfalarını
Aç azmin aşkın kapılarını
Aç dirilişin dirilişin yeniden yeniden sırlarını


6.Avaz

Yoktur yokluğa vardıran ölüm
O içimizden sürülecek olan şeydir anlık

7.Avaz

Sarmaşıkların örttüğü ağılı bir bağdayım
Ah oğlun babayı kaybettiği o bağdayım
Gözlerim taşmıyor bu narkozlu uykudan
Özümün ah ne çok uzağındayım

8.Avaz

Sen mavi ve geniş kantlarınla Asya’m
Sahiplenirken tüm çiçeklerini
Güzel kokular sunuyordun dünyaya
Neden gelip kuşlarını zehirlediler
Neden gelip karıncalarını ezdiler
Şu kötü uykular kahrolsun Asya’m

9.Avaz

-Çek artık
Çek hamlaşmış kınından kalbini çek-


10.Avaz

Ter kokan çocuklarınla Asya’m
Diri bir baharda
Akmak coşkuyla damarlarına akmak

11.Avaz

Acının şafağı karanlığa büyüsün
Biz bir gece kararlı ellerimizle
Ay’a uzanacak ve dokunacağız Asya’m
Altın kuleler gibi ışıyacağız gecede
Sabahına keklikler keklikler uçuracağız

Nezir Elmas