1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
928
Okunma
Bir yaz gecesi... Uykumun en tatlı anıydı, uyandım. Bir sigara yaktım ve yazdım...
Gecenin gündüzle vedalaşmasını ben gördüm,
yıldızların gökyüzünden bir bir kayboluşunu ben saydım.
Haddi hesabı yoktu acılarımın, ortasındayım yine beni kahreden sancılarımın.
Adına ne dersen de sen bu sevdanın,
hazin dolu öyküsüydün sol yanımın
sen bilmezsin.
Ve artık dönüş vakti;
Uzak bir yol bekliyor beni, geldiğim gibi gitmesini bilirim sen zahmet etme.
Ne tatlı uykundan ol benim için, ne bu kentin yağmurlarında ıslanma yok yere.
Gün batmadan, gece kararmadan, daha fazla ıslanmadan gideyim.
Zaten köşeyi dönünce ben seni yine severim.
Sen bilmezsin...
2011
Erol Almak