4
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1155
Okunma
Soğuk terler zihnimden boşalıyorken aşağı,
Bir Trabzon akşamında, üşüyorken hislerim
Ve yazıyorsam, yüzündeki her bir heceyi,
Düşünsene güzel çocuk; Öznesi sensin şiirlerimin.
Çayımı soğuttuysam, en tiryaki hâlimle,
Yağmura değiştiysem, iki muhabbetini
Ve sevdiyse seni, zengin kafiyelerim.
Düşünsene güzel çocuk; Öznesi sensin şiirlerimin.
Raks etmez dizelerim, olmasaydı sebebim.
Âşktan ziyade değil, naçizane hislerim.
Güldürüyorsa beni, bir keyif ki gözlerin
Düşünsene güzel çocuk; Öznesi sensin şiirlerimin.
Gün doğumuna yakıştırdım siluetini
Güzel olana hep imkânsız derler ya hani
Meşke dalmış, yazıyorum senli hikâyeleri
Düşünsene güzel çocuk; Öznesi sensin şiirlerimin.
Seni görünce zannederim, yüreğim daha toydu.
Âşktan nasip almamış ve yalnız sana koştu.
Noktası şiirlerin sanki kırık, nahoştu.
Düşünsene güzel çocuk; Öznesi sensin şiirlerimin.
Hilâl’in lügatinde özne sana yakıştı,
Sözlerin pir hoş ki, zannettim kara kıştı.
Zemheri ayından değil, âşktan bir yakarıştı.
Düşünsene güzel çocuk; Öznesi sensin şiirlerimin.
Hilâl ÖZDOĞAN
2014//TRABZON
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.