Sen gidince;
Benzi sararıyor sevda çiçeklerimin.
Sonbahar rüzgarları esiyor içimde.
Yapraklarım dökülüyor birer birer.
Sensiz, savruluyorum hayal esintilerinde.
Bir nisan yağmuru damlasına,
Can veren güneş ısısına muhtaç kalmış kökler gibi,
Cansız,
Cılız,
Ve sensiz.

Sen gidince;
Dünyamda yeşil bozkırlar olmuyor.
Güller tebessümle karşılamıyorlar günü.
Güneş bir başka doğuyor sabahları.
Herkeste gün aydın iken,
Ben karanlıkları yaşıyorum doğuştan körler gibi,
Işıksız,
Kurak,
Ve sensiz.

Sen gidince;
Yüreğime dar geliyor mekânım.
Kokunu arıyorum yastık izlerinde.
Hayalin kadar cesaretin yokmuş meğer.
Ne yaşanmışsa yaşanmış lakin,
Onlar beni terk etmediler.
Sadık,
Makul,
Ve Sensiz.

Yurttaş ŞAHBAZ





O gidince hüzün başlar ...
Usta kalemi okumanın hazzı ile selamlıyorum
Yüreğin susmasın üstad;Selamlar