Ne bekliyordum bilmem hayırsız bir adamdan
Onca güzel dururken beni mi sevecekti
Küstüm hayata güne çıkamadım odamdan
Bunu gören annemse nerdeyse dövecekti.



Dedi akılsız kızım hayat kolay mı sandın
İlk gördüğün adamı sevdin de ne oldu ki
Bir çift tatlı sözüne ne kadar çabuk kandın
Bu annenin gençliği boş yere mi soldu ki.



Dedim anne bilmedim inandım sözlerine
Öyle güzel baktı ki gönlümü derde saldı
İstedim uzanayım aşkla o dizlerine
Yüreğim ayrılıkla böyle ayazda kaldı.



Hüzün dolaştı birden annemin gözlerinde
Usulca uzanarak okşadı saçlarımı
Kızgınlık yoktu artık o acı sözlerinde
Eliyle düzeltirken çatılmış kaşlarımı.



Öptü alnımdan sonra geçecek elbet dedi
Her genç kız hayatında belirler o yüzleri
Annende yaptı hata bedelini ödedi
Seni korumak için söyledim o sözleri.



Büyüdükçe anlarsın gerçek seven terketmez
Seni yem etmez kurda göğsünü siper eder
O adamlığını bilir kavga etsen farketmez
Seni güllere sarar gönlünden öyle gider.



Annemin şefkatine kollarımla dolandım
Yerden göğe haklıydı o benim her şeyimdi
Dizlerine yatarak sevgisine bulandım
O varken yalan aşklar benim sanki neyim di?



Annelerin güzeli yerden göğe haklısın
Bir daha geçmem dedim yalan sevda önünden
Sen ne özel kadınsın yüreğimde saklısın
Benzemek istiyorum güzel kalbin yününden.



Yorulsam hatalardan dinlenirim koynunda
Bilirim açık olur sonsuzdur sevi kolun
Daha doğduğum günden vebal oldum boynunda
Yalnız bana aittir bilirim billur sol/un.



Sen varken dokunamaz ne kurdu ne de çiyan
Seni üzdüm bilirim gönlünü derde saldım
Bu kızın kurban olsun dertten kederden uyan
Ben artık iyileştim anne sevgine daldım.


Ayvazım DENİZ