Ah şu bitmek bilmeyen geceler gözyaşlarını kimse görmesin diye gündüze hapis ettiğimiz zamanlar

BİR BEN YALNIZ BİR BEN KİMSESİZ
ÇOK GÜZEL YA

Ben...ben gece olunca ağlarım!
Gizlerim gözyaşlarımı;
karanlıkta kimseler görmesin diye!
Yalnızlığımı yudum yudum içerken,
Şarkılarla, şiirlerle avunurum.
Kaybolur adım adım gün benliğimde,
Ruhumda sızılar başlar hiç dinmeyen;
Ben gece olunca ağlarım.
Sensiz öyle gam çöker ki yüreğimin tam ortasına,
Ne yapacağımı bilemem,
Kaybolur uykularım kaf dağının ardına,
Hüzünler vurur, çıkmaz labirentlerde kalırım,
Beynimde uğultular bitmez.
Ben.. ben gece olunca ağlarım.
Çırpınışlarım bilirim çaresiz,
Devası olmayan hastalar gibiyim öylesine bitkin,
Öyle kendi kendimle.
Bir ben yalnız, bir ben kimsesiz.
Kayıp çocukluğum gelir aklıma.
Yitip giden gençliğimin o deli dolu, zamanları gelir;
Pervasızca savurduğum saçlarım hani? Nerede?
Gençliğimin o kavak yellerinin estiği,
esip savurduğu günler gelir hatırıma,
Ben...ben gece olunca ağlarım.
Umutsuz değilim de yarından,
Gücümün kalmadığını hissettiriyor artık kalbim!
Yorgunluğum her akşam vakti daha bir artıyor,
Ya bedenim! eskisi gibi mi ya?
Hele o gözlerim,
Neden öyle endişe dolu bakışlarla bakıyor aynadan bana?
Çünkü, çünkü; su misali; kayıp gidiyor ellerimden hayat!
Ben..ben gece olunca ağlarım, karanlık gizlesin diye gözyaşlarımı.

Su gibi akıp giden inci gibi dizilen şiirini beğeni ile okudum.Ağlamak güzelliktir her yürek ağlamaz duygu yüklü narin yüreklerin işidir ağlamak.

Neden karanlıktan korkarız bizler
Halbuki, karanlıklar çok şeyi gizler.

Bu harika şiire küçük bir katkı olsun bu iki mi
Mısra sevgili şiir dostu.
Bu şiirde ben kendimi buldum. Çünkü ben de gecelerde
kaybettiklerimi anar hem yanar hem ağlarım.
Ağlamak ruhu arındırır ve acılara bir nebze de olsa su serper
Kaleminizi durulduğuna ve meramınızı okuyanı yormayın anlatımımıza hayran oldum
Hoşça kalın sevgiler