İstemeden bilmeden geldim de bu dünyaya,
Sevildim büyüdüm ben, piştim oldum nar gibi,
Sevilsem büyüsem’ de, Dünya Dar geldi bana,
Koyun beni toprağa, Dünya Cehennem gibi.

Vazgeçtim yaşamaktan, Azrail alsın beni,
Yaşamak bana haram, bu Dünya yangın yeri.
Yorgunuyum dünyanın kim çeker’ki derdimi,
Koyun beni toprağa, Dünya cehennem gibi.

Cehennem’ i bilirdim, oysa gerçek Dünya’da,
Ben Cehennem’i buldum, hayatımın sonunda,
Kavruldum ateşinden, şu Dünya’ nın yolunda,
Koyun beni toprağa, Dünya cehennem gibi.

Etrafıma bakındım, pislik sarmış dünyayı,
İstemem pis Dünya’dan, ne köşkü ne sarayı,
Mal mülk verseler bana, demem kimseye dayı,
Koyun beni toprağa, Dünya cehennem gibi.

Bu dünyada milletin, el emeği göz nuru,
Kıymetsiz bir mal olmuş, adalet denen bu mu?
Kara toprak yar oldu, şu Dünya’ nın yok sonu,
Koyun beni toprağa, dünya cehennem gibi.

Değil mi’ ki haksızlık, hâkim olmuş düzene,
Bu düzen olmuş bombok, dünya dar oldu bize,
Bu dünyada mal mülk ne var, her biri kalsın size,
Koyun beni toprağa, Dünya cehennem gibi.

Çılgınlık hâkim olmuş, dili bağlı kulların,
Doğruya doğru derim derler yok senin hakkın,
Ben ne derim o zaman, denmez demen bu sakın,
Koyun beni toprağa, Dünya cehennem gibi.


27 Mart 2014
Ahmet Yüksel Şanlı er