bilseydim
gerçekliğin esip savurduğu
düşlerden geriye
için için yanan düş yangınları kalacağını

en sağır halini takınıp gittiğinde
talan edilmiş bu şehirde
çaresiz ve ıssız bırakılacağımı
uçsuz bucaksız sandığım bu yolun
aslında dar bir çıkmaz sokak olduğunu

bilseydim
bir hastalık gibi yayılırken hücrelerime
içimde saplı bir neşter gibi
ne tarafa dönersem döneyim
herseferinde
sen diye kanayacağını
bulanık sularda bildik bir yüz ararken
hep yağmur
hep sonbahar biriktirdi yokluğun
bilseydim
gidişinin yağmurlu günlere gebe kalacağını
kırk ikindilerle ıslanacağımı
kendimle kalıp
acizliğimi gizlemek için yağmurlarla ağlayacağımı

bilseydim
alnıma yazılan o yazıda kanayıp
avucuma çizilen çizgilerde kaybolacağımı
sensizliğin koca bir hiçlik olduğunu
gecelerin
şafak sökene değin sen doğuracağını

bilseydim
yalnızlığa şarkılar söylenip
şiirler yazılırken
gözümden damla olarak akacağını
yanağımda iz
yüreğimde sızı olarak kalacağını

b i l e m e d i m



24.03.2014
ferhan erdoğan