canımıniçi
ne aklımdan çıkarsın ne de kalbimden
kalbimin bu denli seninle dolu olması
bazen beni şaşırtıyor
gittiğinden bu yana bir tuhafım
bedenim ayrı ruhum ayrı yerde
yüzüme dahi yansıdı yokluğun
gözlerimde boş bakışlar
sarardım gibi
şimdilerde herkes aynı soruyu sorar oldu
hastamısın
hasta değilm ben
sadece
sol tarafım acıyor
ve bu aralar sabah ezanları uyandırıyor beni
etraf sessiz karanlık
belki de rabbim uyandırıyor beni
dua edip yalvarmam için
seni istiyorum rabbimden
beni sev istiyorum
benimki kadar olmasa da beni özle istiyorum
karıncaların ayak seslerini duyan rabbim
elbet benim gönül feryadımı da duyar
bir gün sana
gittiğinde seni özlersem nolucak demiştim
sende
sen yeter ki gel de ben gelirim demiştin
söylüyorum sana şimdi
hatta avazım çıktığı kadar bağırıyorum
özledim seni
farzet ki son anını yaşayan bir hastayım
beni görmeye gel
ya da farzet ki öldüm toğrağımı atmaya gel...