Pencereme vurur yağmur damlası
Adını çizerim buğulu cama
Yok olup giderken sevda cümlesi
Bu gönlü gark eder derin bir gama
Yangından kurtulmuş bir kuşum şimdi
Nefesi dar eden söyle o kimdi?



Kimliği belirsiz bir şehir için
Umudu asmıştım giriş yerine
Gerçek dökülmeli kaçmalar niçin
Nasılsa nakşetti yara derine
Saklanmak korkaklık ortaya çıktım
Kadındı adım ya tabuyu yıktım.



Sevmiştim gerçekten karşılık yoktu
Çekildim kenara hayata küstüm
Etrafa baktım ki ben gibi çoktu
Bir süre sessizce yalnızca sustum
Halbuki kısaydı hayat oyunu
İçmeliydim bende yaşam suyunu.



Vurdum yüreğimi bu kez elimle
Hadi ordan dedim keyfince yaşa
Gücüm yetmeyene yettim dilimle
Bu kez sevda için tutmadım maşa
Elimde olmadan elbet üzüldüm
Aşk yerine gözden yaşla süzüldüm.



Pes etmedim ama hayata güldüm
Savaştım ömrümce ayakta dimdik
Ben gerçek sevene aslında güldüm
Ezip geçenlere sormalı kimdik
Sen de ben de kuluz be hey şaşkın zat
Olan yazılmıştır öğrendim bizzat.


Ayvazım DENİZ