Bir sen
bir ben
bir de ayrılık vardı ufukta..


Bir güvercin boynunun narinliğine bağlıydı aşk
sağa sola çevirdi de başını
bir geriye dönmedi.


Giden geri gelseydi babam mezardan gelirdi derdi annem.


O yüzdendi belki de
umutları bir kurşun sıkımı kadar uzağımda
hep son mermiyi kendime saklayışım
vurulduğum yerden ölmeden bu kadar kolay kalkışım
dönemem diye korkumdandı belki de.



Gün döner
devran döner
aşk dönmezdi geriye.



Çocukça bir hevesle yapışmışım hayata
misketlerim koynumda
çemberim de gül oya çeviriyorum sokaklarımda.




Elimde Demokles’in kılıcı
yel değirmenlerine saldırıyorum
görünmüyorum
çocukluğumun Zagor’u olmak amacım
okumayan öyle çok ki bu zamanda
belki de o yüzden tanınmıyorum.



Sen göklerin en uzak yıldızı
sevgili...


Kül tablama söndürdüğüm sigaramın
dumanı gibi yakarsın gözlerimi
son demidir bitmesinin
buna rağmen hala nasıl yakarsın g/özlerimi.



Ayvazım DENİZ