dedi ki çölde okyanus yaşatmalı aşk
gülümsedim ne çok şey istiyor insan


sonrası bir damla suya muhtaç bırakıldığında
tükenince bildiği leylalı mecnunlu masallar
dökülünce her yaprak
hazanın rengi düşünce yüzüne
dönüp yaşının aşk vurduğu zamanlara ağlayacak
yalanlığını anlayarak


her şey doğar büyür ve ölür
gelen geçer
konan göçer
sevda ölümsüz evlat değildir kundağında
istediğince sar sarmala
yürek devirir devlerini bir gün



ölü balık gülüşü malum yüzlerde
rüküş cümleler
unutulanlar sokağında
üstelik çorabıda kaçmış!
kıl olmuyoruz abi
aşk yalanmış diyor zamane
aşk yalanmış
payımıza aldanmak düştü


masal ipini kırar şafak vakti
taburesi öpülmüş son kahkaha göğe doğru
ve gökten üç kurşun düşer
üçüde sevdanın tepesine biner
tabutsuz gömülmenin vaktidir usta
toprak doldur gözbebeklerime
bakışımız kavli ziyandır
ilk söze istinaden
deniz ortasında bir yudum toprağı bulmaktır aşk
koy beni kabrime


kanadını içine kırıp susmaktır konuşmak
ve çırpınmak kendi içselinde yaralı kuşlar gibi
gözyaşına bandığım kederler boyu kıtlama bir ziyandır aşk
içtik Elhamdülillah