Geceler kurşun gibi inerken göklerden
Tüm yalnızlığımı gömüyorum
Sonbahar da dökülen yaprakların ahına...

Biliyorum sana helal olmak için
Başkalarına lal olmak gerek
Aşka davet eden
Yanık sesli bir Bilal olmak gerek

Gömüyorum yalnızlığımı
Hicret gölgesi düşmüş gecelere
Gömüyorum tüm sonbaharları
Yaprak mezarlığına dönmüş ağaç altlarına

Sonbahar demek yalnızlık demek
Kurşuni bir renkte kağıtlarda şiirler kovalarken
Ağır ağır susmak demek

Biliyorum
Ne kadar sana koşsam da benden kaçacağını
Has bahçede olsam
İstemedikçe; başka vadilerde açacağını

Biliyorum,
Şiirler yalnızlıkların törpüsüdür
Ama bilmiyorsun
Gözlerin şiirlerimin süsüdür
Bilmiyorsun gözlerin
Yalnızlığımın örtüsüdür

Düşlerimin sensizliğe adanan hecelerinde
Örttüler üzerime geceleri
Sen yoksun diye
Gül diye bir şey verdiler elime
Sen koksun diye
Ellerini verdiler bana
Yüreğine gerdan gibi taksın diye

Aşkın adına
Seni sensiz yaşamak dediler
Bilmiyorum doğru mu?
Sensizliği içerken gecelerde
Beni sarhoş bildiler


Biliyorum sana helal olmak için
Başkasına lal olmam gerek
Aşka davet eden
Yanık sesli Bilal olmam gerek

Sualin mührü vuruldu kalbime
Seni koydular aşk diye kalbime
Ağladım aynalara geceler boyu
Aynalarda seni gördüm
Öptüm alnında ki o güzel nuru...


Yusuf Usuğ