saat 4’de uyandım
sessiz gecenin ortasında
bir şarap kırmızısı
üç kadeh ve üç şiir
parmaklarım senin için dökülüyor
kaleme

sende bana ait
neyin varsa işte üçüncü kadeh
onun
için

-ama sen bunları bilmeyeceksin-

bir gece daha hasretinle dolu
ruhum düşüncelerim ellerim ve odam
seni özlüyor seni istiyor bu
aciz insansoyu
seni hiç tanımamış olsa bile
seni özleyecekti her gece

-ama sen bunları bilmeyeceksin-

ama bir gün her şey bitebilirmiş
öğrendim
öğrendim bunu da
bir bu eksikti ya bunu da öğrendim
öğrenmesem ben eksilecektim
öğrendim

yalnızlık çarptı sonra
çıktım dolaştım biraz
paçama su sıçradı
yağmur yağıyordu
biriktirdim hüznümü akan suya verdim

hangi yöne baksam aynı laciverd
birkaç ölüm düşünsem
ihtiras elzem
sanırım taneleri yağmurun
bir tutam saçı hatırlatıyor

sıcacık bir çayın buğusu
ne çok yakışıyordu gülüşüne