0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
605
Okunma
Bir nesil ağaçlarında yetiştirdiğim karamsarlık,
İnsanlar hanımım; insanlar çok parlak, aydınlık,
Karanlıkta kaybettiğim zürriyetim,
Ve zürriyetimin sürüklediği hüviyetim;
Hürriyetsizim, iradesiz ve aşktan yetim.
Ruhuma sırlanmış. Yada;
Hayatıma zamklanmış sakarlık.
Hanımım zordur irade de krallık!
Bağlılık üzerinde yalakalık,
Hanımım senin istediğin, soytarılık;
Bir başka fanusunda; pullu bir balık!
Bakışlarım sana göre, alık.
Cımbızla çektiğin kelimelerim, barbarlık,
Kabalık, ahmaklık ve çok kalabalık!
Yazık hanımım yazık!
