Geçen sene bugünlerde,
Pas, küf rengine bürünmüşüm,
Bitap, yıkık, sevimsiz,
Atmayı bırakmış kalbim de,
Artık, bir canavarlık safhasına girmişim,
Sapsarı tenimde, kaskatı tepkiler,
Haziran, Temmuz, Ağustos,
Beklenmeyen mevsimlerin,
Geleceklerinden ürkmüşüm,
Geçen sene bugünlerde,
Bir aşkın artıklarında yüzüyorum,
Çırılçıplak, kemiklerim bile,
Boğuluşlarım hiç olmadığı kadar yüksek,
Kapkara ruhum, azraili bezdirmiş,
Umudun ışığını, inancın kıvılcımını söndürmüş bakışlarım,
Artık apaçık ortada her şeyim,
Bir harabeden öteye gideceğimi sanmıyorum,
Geçen sene bugünlerde,
Kan soluyorum!
Ne bir davranışım ne bir alışkanlığım aşinalık taşıyor,
Geçen sene bugünlerde,
Karanlığa hükmediyorum,
Bir parça parıltıya bile hasretliğimle,
Sürüsüne bereket sitemleri bile mahvedişimle,
Ağlamayı çığırından çıkarıp katledişimle,
Bilinmeyen, önemsiz, kaybolan şiirler yazıyorum.
Geçen sene bugünlerde,
Bataklığın battığı bataklıklar,
Taptaze balçıklarım,
Bedenimi hissetmiyorum,
Tüm yollar yabancı,
Hangi ağacı görsem,
Hepsi kinci!
Acizliği tasvir ediyor varlığım,
Geçen sene bugünlerde,
Gözlerimi çıkarmışım yerinden,
Zihnimde esen yeller, çatlakları derinleştiriyor,
Her bir kıvrımına hâkimim eziyetlerin,
Geçen sene bugünlerde,
Kulaklarımda feci bir tahammülsüzlük,
Günün her dakikasına yayılıyorum,
Bir veba gibi teşebbüslerimle,
Geçen sene bugünlerde,
Bir mağaraya taşınıyorum,
Bahçeler, çiçekler, güller, aydınlık,
Anlatamayacağım, bahsedemeyeceğim kadar,
İmkânsız, uzak,
Geçen sene bugünlerde,
Ölmüş, diriltilemez bir vaziyette,
’Geçer’ diyordum bugünler de.