Ben aşkın en çok yalın halini sevdim
Süslü cümlelerin içinde kullanmadım hiç
Bozulmasın diye o büyüsü

Sıdkı sıyrılası kalbim
Damla damla yüklenirken göz pınarlarıma
Bütün noktaları kaldırdım cümlelerimden
Gece yarısı kansız bir darbeyle
Değişmesi gerekiyordu bazı şeylerin

Artık
Yeni bir şeyler söylemeliydim aşk adına
Mevlana’ya

Sevdiğim !
Yeniden tanımlamalıyım aşkı
Nazım’ın Vera’sı kadar güzel olmalı
Necip Fazıl’ın öncesi ve sonrası kadar zıt
Şark ile garbı buluşturacak kadar sıcak.
Ama yorulmalı gönül biraz
Yorulmalı ki , sevemesin her korkak.

Bu ,
şu ,
o ,
Unutmalıyım herşeyi
Sıfatları silmeliyim dimağımdan
İsmiyle çağırmalıyım herkesi
Ve sürekli duymalılar sevdiklerim
Sevdiğimi benim ağzımdan

Affetmeliyim muhalif yanımı
Düşüncelerimi suç olmaktan çıkartıp
Fikirlerimi özgür bırakmalıyım

Kırmalıyım lisanımı bağlayan zincirleri
Herkes herşeyi özgürce söylemeli
Vicdanımın ırkçılığına karşı
Kalp hangi dilde isterse ilan etsin sevdiğini

Uzun lafın kısası sevdiğim !
Aşkı ağzımızda gezdirmeden
Harflere mahkum etmeden
Anlatabilmeli
Bilirsin Fatımanın babasını
Aynı o yetim gibi
Gel deyince ağaçlar ayaklanıp gelmeli
İşte o kadar sevmeli,sevilmeli...