Yazgın dedin tokmak vurdun başıma
Divane ettin engel oldun işime
Her öğünde zehir kattın aşıma
Şu ömrüme eğe vurdun bilin ya

Her ne etsen bende buldun kusuru
Düşman bile böyle ezmez esiri
Yaşadık seninle yarım asırı
Gözyaşımı dindirmedin bilin ya

Çiçeğimi kurur koydun dalında
Ömür boyu esirmiyim yanında
Bir an dahi gezdirmedin kolunda
Hürriyetsiz köle ettin bilin ya

Arap atı gibi soktun koşuma
Geldin gittin tokmak vurdun başıma
Zincirle bağlayıp geçtin karşıma
Gündüzümü gece ettin bilin ya

Deli diye yayın ettin aleme
Her sözün bir dirhem zehir bilene
Ben derdimi anca döktüm kaleme
Yazdığım defteri yırttın bilin ya

İçim dertle doldu ele diyemem
Kalkan kılıcına boyun eğemem
Dünya güzeli olsan yine sevmem
Kırık kalbe tekme vurdun bilin ya

Bir gün güldürmedin koca cihanda
Üç günlük konuktuk şu yıkık handa
Huzuru ilahi yüce divanda
Arzuhalim yazdım yırttın bin ya. Şair Mehmet Çiçek