4
Yorum
26
Beğeni
0,0
Puan
1457
Okunma

Münzevi hallerinden çıkmanı diler gibi
Metanetle bekliyor eflatun rengi düşler
Şu halini bir görsen, bilsen nasıl asabi
Dudağının ucunda yas tutarken gülüşler
Yeter diyordu yeter suratını astığın
Hüsrana alışmasın baş koyduğun yastığın
Aklımın ermediği visali reddedişin
Kabahat mi işledi nezdinde açan çiçek
Ayyuku arşınlarken maziyi yâd edişin
Zulmediyor canına unuttuğun o gerçek
Lanetlenmiş ruh gibi ölmek mi var kanında
Mavi gözlü mutluluk duruyorken yanında
Elemin yalnız kalsa buz dağında bir müddet
Yaşamayı denesen usulca kaderini
Emanete hıyanet etmek olmaz ha gayret
Saf tutsa da sefalet farz-ı misal serini
Eşin var yoldaşın var gönülde yok ki kıtlık
Kendine acımaktan vazgeçsen hani artık
Sen senlikten çıkmışsın, dur da bir aksine bak
Canlı cenaze gibi yürüyorsun meydanda
Korktukça korkuyorum gözlerim çakmak çakmak
O buz gibi tavrından sıyrılmak olsa anda
Ve tan vakti ağarsak bilinmedik bir çağda
Sevinin gölgesini büyütürken çerağda…………
2012 / NÜS