Dün gece, ağladı gözlerim yine yokluğunda.
Bir iki damla düşerken satırlara,
Dağıldı mürekkep karası sayfalara.
Ben, karıştım her bir boşluğuna.
Aşk dolu kelimeleri kaybettim bir anda.
Özlemlerim asılı kalırken kalem ucunda,
Bir inat uğruna,
Ruhum kalbimle savaşmakta...

Bir an geliyor, kızıyorum.
Azat et beni diyorum, nafile,
Gönlüm bir deli...
Ömrüm uğruna kelepçeli.
Bırakmıyor bir türlü maziyi.
Terk etmek istiyorum gözlerini, olmuyor,
Aynalar hep bakıyor bana senli senli...

Vakit, sabahlara yelken...
Gün ışığı doluyor pencereden.
Ve yavaş yavaş akıyor zaman.
Uzaklaşıyor düşlerim gecenin koynundan.
Hayatın akışına bırakırken kendimi,
Daha az anımsıyorum yüzünü, ellerini.

Ardından garip bir sevinç başlıyor içimde.
Kentin sokaklarına yaşamlar dolarken,
Kalabalığa karışıyor sanki yalnızlığım.
Gelip geçiyorum ben de içinden hayatın.

Sonra, akşam saatleri yine kapımda.
Hiç durmadan çalıyor zilleri.
Başlıyor içimde hüzzam makamından bir beste.
Duymak istemiyorum, olmuyor...
Notalar dem vuruyor özlem dolu geceye.

Saatler gece yarısına kilit vuruyor.
Ve hayalin...
Salınıyor karşımda, benliğimde,
Yine...
Bu can ayrılmadıkça benden,
Özlemine müebbet geceler...
Ve nihayet çaresizliğimden,
Bulutlar birikirken dizelerimde,
Bu defa gözlerim değil,
Şiirlerim ağlıyor...

MUTAHHARA ARLI ÖZKÖK
muti