İnanmak zor geliyor bazen;
Yokluğunun kemiklerimi sızlatan uğultusu
Vurmasa sabahları ruhuma ,kabus deyip geçeceğim
Bir su içip ,gözlerini içip tekrar uzanacağım yatağıma..

Ben hep böyle durumlarda savaşıyorum kendimle.
Haketmediğini düşünmek,
Ve hırsla birimizin biletini eksik kesmiş gişe memuru
O bilmiyor ki biz bu yola çıkarken iki kişiydik..
Sonra kalınca bir hüzün enjekte ediliyor damarlarıma
Ve yokluğunun dayanılmaz sancısı.

Herşeyi unutmuş gibi yapıp,yaralarımı fondotenleyip,
Acılarımı törpüleyip ,
Sahte tebesümümü giyinip üzerime
Güçlü kadın modelleri çiziyorum etrafıma.
Oysa öyle üşüyor ki içimdeki KADIN.
Bu sahte tebessüm elbiseside küçük geliyor üzerime.

Yüreğim hep açıkta kalıyor.
Yaşamak diyorum inadına yaşamak
Ansızın bir göze düşmek ,
Sana bakarkar gibi bakmak başka birine
Sana dokunur gibi dokunmak en güzel sohbetlerine..
Ama olmuyor,kemiklerimi sızlatan bu uğultu eksilmiyor bileklerimden..

Geceleri hiç sevmiyorum ,bütün o yaşam savaşı bitiyor,
Kalıyorum sensizlikle başbaşa.
Uzun uzun ellerime bakıyorum,
Ve düşünmek ellerinin başka birinin yüreğini okşadığını
Yine aynı kabus diyorum
Yaşam savaşı felan diil benimki
Sensiz yarım nefes almak gibi..

İyileşmiyor insan tüm bunlar yalan,
Hiç bir antidepresan unutturmuyor
Sen güçlüsün diyen dostlarda acıyarak bakıyor SENSİZLİĞİME
Herşeyi herşeyi anlıyorumda
Neden gidişine bu kadar yakın olupta sana sımsıkı sarılamadığımı anlamıyorum
Sensiz OLAMIYORUM....