Bir gülü sevmek için bülbül olmak gerekir.
Ondan başka mahlükat gül kadri bilemezki.
Baykuş da aşığım der inat eder diretir,
Vefa bülbüle hastır huyun terkedemezki.!

Gül kıymeti bilmeyen aşık maşuk olamaz.
Kulak kör gözü sağır olan aşktan anlamaz.
Gül kahrına üç günden fazlaca dayanamaz,
Kumaşın iyisinden her terzi anlamazki.!

Gülün kumaşı aşktır o aşk Cennet yoludur,
O yolda nice nice çakır diken doludur.
O dikenler insana zehir zıkkım solutur,
Bir tek o zehir zıkkım bülbüle dokunmazki.!

Bülbül için şifadır tas tas doldurur içer,
Ona aşk-u badedir içer kendinden geçer.
Tastaki zehr içinden aşkı ayırır seçer,
Tasta zehir var diye gülden vazgeçemezki.!

Bülbülün kitabında aşktan vazgeçmek yazmaz,
Sonunda ölüm varsa yolundan milim şaşmaz.
Ölümden öte köy yok gerisini anlamaz,
Aşkta iki yol vardır üç desen dinlemezki.!

Ya vuslattır ya ölüm üçüncü yol bilmiyor,
Bilmemekteki kasıt Rab’den umut kesmiyor.
Umut sonsuz tükenmez nur ışıktır bitmiyor,
Gül aşkı ilahidir başkaya benzemezki.!

Kul TİRYAKİ Yaradan tek kerem sahibidir,
Kim ne niyet etmişse gönlüne verenidir.
Bu can kırk yıldır gülü Rabden dilenenidir,
Bülbül elliden sonra huyun değişemezki.!

11 Ekim 2013
07.11
İstanbul