can annem merhaba...

bilirsin ki sevgi saygıdan yüce bir duygudur...

mesela ben çoğu insanı saymama, saygı duymama rağmen değer verdiğim insanları severim...

sende bu grubu içindesin...biliyorsun değil mi?

öyle güzel bir konuya değinmişsinki, yorumsuz kalamayacağım bu şiirine de...

saygı insanın kişiliğinde başlar ilk önce...

eğer bir insan kendine saygı duymuyorsa bir başkasına duyamaz...

kendine saygı duymayan insandan da zaten saygı beklenmez...

saygının olmadığı yerde sevgi denilen kavram da olmaz ki tüm sevgisizliklerde saygının bittiği yerde filizlenmeye başlar...

sayma eee tabi farklı bir kavram...saygı çok daha üstün...

seni çok seviyorum ve sevgimden ötede seviyorum...

bu arada yeni taktığın rumuzm hoşuma gitti...neydi ımmm hiperaktif bülbül:))

bülbül ne güzel öten bir kuş cinsidir ki benim kanaryam vardı bir zamanlar...

kuş bile sevgiyi saygıyı bze biz insanlardan daha iyi biliyor...

neyse çok uzattım yine...

kutluyorum...

saygılar o güzel yüreğine...

Gerçekten saygı duymadığımız bir kişiye riyakârlıkla duyar gibi yapmak, doğru değil.
Şiirin son bölümünde dediğiniz gibi sayarız, susulması gerekirse susarız. Eğer konuşulması
gereken doğrular varsa nezaket ölçüsünde söyleriz.

tebrikler arkadaşım,

gözler yalan olanla sahtesini ayırır birbirinden.

sevgiyle kal..

Önemli bir konu.
Gözler yalan söylemez.
Sözün şahididirler.
Sözde göz olmayınca, işler biraz daha zorlaşır.
İşte,
bu sanal alemin en zayıf noktası.
Gözlerin saf dışı bırakılması.
Bu nedenle,
kelimelere çok daha fazla iş düşüyor burada,,,
Kendini ifade etme yeteneği, normal hayattan çok daha güçlü olmalı.
Kimimiz şiirle,
kimimiz nesirle,
kimimiz de yorumla yapıyoruz bunu.
Başarılı olan da var, olmayan da...

Konu, gerçekten çok güzel işlenmiş şiirde.
Tebrik ediyorum efendim.