![]() HİCRANHicran, vefasız yıllar sonu hüsrana bağlar Hicran ,yüreğimdeki hüzzam besteye ağlar Her şiir bir hicran yarası Yüreğin sergüzeştinde Göze gelir,söze gelir,gönle gelir Benliğin gider,yüreğin gider,ruhun gider Ne anlarsın halinden Ne anlarlar halinden Geçersin kendinden Her halinden… Hicran ,gün batımında kızıl kızıl dökülür Hicran ,karanlığa,sessizliğe çekilir Bırakırsın kendini ,terk edersin Dinlemezsin,kulaklarını tıkarsın Çığlıklar kulağında büyür, Çığlıklar sarar dört bir yanı Koşarsın uzaklara Ses gelir arkandan Ses büyür içinden En derininden Hicran ,Fırat’ım olur büklüm büklüm bükülür Hicran, sıratım olur mahşerimde dikilir Gün be gün sökülür semalardan Yıldız yıldız düşer Güne yıldız düşer Güne ay Yüreğe hay Hicran ,gün ışığında geceleri örten tül, Hicran, mehtap koynunda alnıma düşen kakül. Say ki hiç gelmedik,hiç yaşanmadı Gidip -gelmek arasında kaldı Ne haber aldık ,ne haber saldık Parmaklıklar ardında Bir yürek,bir el kaldık Alıp şu gönlü Yerden yere çaldık Hicran, gönül yarası sevdanın gardiyanı, Hicran, aşk bestesinin notasız es siz yanı. Nedir hicran ,kimdir hicran,kiminledir? Kaç yürek ötede ,hangi dağın ardında Yo ,arama,aramayın Hicran bizimledir Hicran bizimledir… Hicran, dilde ah-ı zar yüreğin terennümü, Hicran, hayalet aşkın perdede görünümü. Sündüs ARSLAN AKÇA |