Bu yılda erdik bu gün kurban bayramı .
Gözlerim cömert bu gün hasret ateşi harlı.
Özledim anamı, babamı, kardeş bacılarımı.
Unutmadım babam seni senli bayramları.

Birini görsem diğerine kaldım hasret .
Hepimize sahip kader yazmış namert.
İki şeyi bir arada etmedi bize kısmet.
Hüzündür bende babamsız bayramlar.

Bayramlarımız kutlanıyor şimdi telefonla.
Duysunlar mısralarımı hasretim onlara.
Elimde olsa yürümez uçardım yanlarına.
hasretim ben hasret o sizli bayramlara.

Birlikte sevinirdik bir parça yeni urbaya.
Tahin helvası kapıştığımız tahta sofraya.
Babamın toplayıp başına yedirdiği lokmaya.
Hasretim ben, o çocukluk bayramlarına.

Bütün köy toplanırdı, kadılar meydanda.
Öbek yığını etler kapatılırdı kendir çulla.
Bakmadan verilir sırayla ne çıkarsa şansına.
Ben alışamadım medeniyet bayramlarına.

Bu gün bayram dedi annem sitem etti bana.
Ağlıyordu kulaklarım dedi hep telefonda.
Haber ver dedi kardeşlerinden gene ara.
Bende ağlarım anam çocukluk bayramlarına.

Hep dua ediyorum dedi size her namazda.
Bu gün gelseler dedim istedim sizi yanımda.
Bizde özledik anam bizde hasretiz bizde sana.
Doyun çocuklar babalı çocukluk bayramlarına.


LEYLA DEMİR
05/03/2001/03/32