karanlığı avuturken bir şair düşün hiç uyumamış. sence bu hiç sevmemiş mi..?

Saat 12
gün yine paslı bitiyor
takvimden zamanlar düşerken
sen doğuyorsun yarınlarıma
katıksız çay sigara dumanlarında


Saat 1
yokluğuna dokunurken
dokunmuyor parmaklarım geceye
yüreğim darağacında
celladı düşüncelerimde ki hasret iplerinde


Saat 2
beynimde tüm kilise çanları çalmaya başladı başlayacak
içimdeki çocukta bir şey patladı patlayacak
her savaşta ilk vurulan yine ben miyim
bileğim yine büküldü yorgun heveslerimde


Saat 3
hasret çınar gibi büyümeye başladı
büyütürken her geçen saat özlemini
sevgimde tomurcuklar çatlıyor
bir sıkımlık gözyaşım kalmışken


Saat 4
uykuların yine firarda
bir yanım çöl bir yanım mecnun
iflah olmaz yangın yine başladı
çalarken içimde bir sevda saati karanlıktaki yanımda


Saat 5
başımı yasladım yanık ezan seslerine
tüm dualar şahit avutmazken ayazlarda
sonsuzluk uğramaz mı bana sonsuzluk hasretimde
gönlümde bir gül ağacı açtı gölgesindeyken gecenin


Saat 6
kimse sana ben gibi susamamıştır gülüm
içerim tüm denizleri hasretimden
sigaramın son nefesindesin yarınlar şimdi başlarken
yanıyorum imdat küllerim senin peşindeyken

Serdar San İzmir 12.1 2004