![]() IŞIKLAR AÇIK SÖZDE
I
Bir tükeniş habercisi biten her şarkı Finali görülen film, kapatılan kitap… Yaşadığımız düşkırıklığından başka kapı aralamıyor zaman; zaman yorgun, tükenen umutlara güz yaşlarıdır döktüğümüz... Ömür, su ve yel artığı ne varsa kalan kadim yapılardan kemer, sütun, duvar.. hepsi talan yaşlı ve buğulanan gözlerimizle çalıntı bahçelerde gördüğümüz... Totarır durur aşı boyasına hasret ahşap yapılar canı yitmiş küflü pencerelerde solgun yüzlü çocuk bakışlarıyla yamulup kalmış ağlamaklı kanatlar. Güven vermiyor kimseye, çıkmazları gösteren köhne kapılar. ışıklar açık sözde, ama neye yarar!.. II Yeri dolmaz, derler gidenlerin ne filizler olgunlaşıp kütür kütür salkımlara durmuş oysa; zahmetsizce uzanan ellerin koparıp sunacağı, obur ağızlara... Aç kurtların ihtirasıyla hesaplarınca tilki soylu tâcir kafaların bir koyup bin alma fikri sahte tanrıların sunaklarına saçılan yetim çocuk kanları!.. Tükeniş bildirgesi çalan her saat mahkemedir dünya, ama hepimizin -hesâba çekilecekler adına- kapısında mübâşir sesi beklediği!.. |
mahkemedir dünya, ama hepimizin
-hesâba çekilecekler adına-
kapısında mübâşir sesi beklediği!..
GÜZEL BİR ŞİİR ÇALIŞMASI
KUTLARIM