Bir zamanlar ben de şarkı söylerdim
Olup bahar sarhoşu dolaşırdım yollarda
Yıldızları kuşanır, nasıl coşardım nasıl
Büyür, büyür de sanki nebulalarda
Güneş yangınlarına dönerdi ateşim

Fark etmezdim yıl nedir, gün, saat ne
Bütün zamanları ceplerimde bilirdim
Suç ortağı şafaklarla ağaran geceler
Koynumda oynaşırdı kendimden geçerdim
Sevişenleri coşturmaktı en hazlı işim

Tutkulara kanat veren nice besteler
Küsüp gitti çığlıklara bırakarak yerini
Ne yâr kaldı ardından ağlanası ne yürek
İstemem bundan sonra gelen esintileri
Bir kez çıkılan yerden bu kaçıncı inişim

Sular çağıldamıyor, bülbül suskun, bahçeler
Dikenlerle böceklerin şimdi büsbütün
Dalında kuruyup kaldı çağla meyvesi aşkın
Yüreğim paramparça, şarkılar çekilmiyor
Kendi duvarında paralanıyor seslenişim!..

Dudaklara gönülden yükselemiyor sesler
Sevgililer kayatuzu yüreklerle sevişiyor
Her an başka tonlarda kabaran arzular
Duyarsız bedenlerde eriyor murâdına
Beni artık yerindirmiyor tükenişim!..