Bırakıp gitmeler öyle kolay değildir
Ardında bırakılan boşlukların hüzünler olmasaydı
Bunu kabullenmek mümkün müdür ?
Büyük ayrılıklar insana güzel bir şey bıraksaydı
O yerde miras olarak kalan keder olmazdı
Bilinmeyen bir yere körü körüne bağlanmayacaksın
Çok sevmeyeceksin ,sevmeyi hak edene yapacaksın
Büyük sözcükleri kullanmayacaksın
Sonra pişman olacağını düşünmeyeceksin
Çünkü yaşamanın gereği neyse onu bileceksin
Ey güzel yüreğim pencereni seni anlamayana açtım
Okyanusunda var ettiğim güzelliklerini görmeyen gözlere
Sevginden anlamayan yüreklere açtım
Ey mahçup gözlerim seni görmeyen gözlere mahküm ettim
Gülerken bakışlarından fışkıran ışığı görmeyene teslim ettim
Dizlerimden derman kalmadı yürümeye
Yazmayla sezgilerini ifade etmeye çalışan parmaklarım
Senden nasıl özür dileyeceğimi inan bilemiyorum
Anlatmakla bitip tükenmeyen deryasındaki olmayacak sözcükleri
Anlatan ya sen dilim,sorgulanman ise çökertiyor bedenimi
Ya sen gülüşlerim,sana hileli gülüşlere nasıl kandırdım
Sen kollarım, sarmalayıp okşamak istediğin sevgilin nerede?
Ellerim, seni uzatırken hep havada kaldın ve üşüdün üşüyebileceğin kadar
Tüm kusur ve suç bende ,çünkü yüreğimi hep o sevdiğime verdim
Ya yürek hanı onu severken vücudumun her yerinde dolaşan damarlarda ki
Tüm hücrelerinde dolaştırırdın sevgisini ,
Yürek kapakçıkların bile titer dururdu…Bak geride bir utanmaz sevgi kaldı…

Haydar Uzun