![]() Söyleme, zan ile hükmetme…Yar… Deme, Dişini sık sabreyle, Hassasiyet kimde var söyle Vakti Gelecektir elbet Seni sana bırakmayacak Gönül sahibinde şafak açacak Gönül Gözü bir başkadır Hissiyat anahtar ve irfandır Kapın Açık kalırsa Hiç tereddüt etme Merak eden Bir can bulunacaktır Evde Dahi olsan Hayâ ve edebe Mugayir davranma Kalbin nazar gâhtır unutma Melaikeleri yok sayma Sana Ait olmayan Hiçbir şey için Kat a avuntuya kapılma Nasıl olsa kimse yok Zannına kapılma İnsan olduğunu Kalbin attıkça unutma Seni Çekiştiren Her kimse aldırma Gam edip, yeise kapılma Hastalık illettir, Ruh ve zihin için eceldir Güzeli Görünce salınıp, sarsılma Bahşeden ve yaratan Kimdir hatırla Et ve kemikten Müteşekkil olan nedir Ne vakitten Beri kaslara karşı ilgin arttı Güç ve kuvvet kime aitti, Basar sıfatı kimindi Kelam etmek, Konuşmak değildir bilesin Ruhun ve kalbin Ve zihnin muvazenesidir Kemal sıfatı kim içindir, İrfan hayvan için hiçtir Aşktan Söz etme, Halin henüz bitamam değil Sevda bahsine hiç girme, İzahım nefsin için hoş değil Hayvan Sevmek güzeldir, Peki, necis olan nedir Pür telaş içinde beslediğin Köpeğin salyası caiz midir? Sahiplenmek Ve hükmetmek Bu kadar cazip midir? Hürriyete aç nefesler Esaret içinde haktan Ne beklemektedir Tekke Ve zaviyeye Mesafeli durma, önemini anla Âlemde hidayete muhtaç O kadar beşer varken zan niye Kolluk Kuvvetlerine Her şeyden ziyade itibar etme İnsan olmalıdır, Beşerlikten kurtulmalıdır, Hakka vasıl bulunmalıdır es geçme Refikan, Evladın olsa bile Bel bağlayıp dikilme Her birinin heva ve hevesi Baskı altına alınırsa irkilme Duygusallık edip, Edebi ve ehliyeti Görmezden gelme Hata ve yanlışlarında Takdir hislerinle sarılıp gevşetme İnsanla Muhatap olduğunu unutma, Neyi tercih ederse Bir hakkı kullanmıştır Yeis içinde tükenme Mustafa Cilasun |