BİR YÜREĞİN ÖYKÜSÜ
Bir küçük yürek varmış, sevgi için yaşarmış
Düş gezgini bu yürek, rüyalarla coşarmış
Hep masallar okurmuş, ölümüne sevdalar
Bir küçük yürek varmış, sevgi için yaşarmış

Hep mutlu olmak için yaratılmıştı sanki
Gökleri aydınlatan, bir neşeydi onunki
İstemezdi tasanın, ateşini inan ki
Bir küçük yürek varmış, sevgi için yaşarmış

İnsan denen sahtekar, sevincini bitirdi
Dönme dolap, balonlar, renklerini yitirdi
Kaf dağının ardından, zebaniyi getirdi
Bir küçük yürek varmış, sevgi için yaşarmış

Zebanisiz bir dünya, olmuyormuş diyerek
Her dostum dediğinden, birer sille yiyerek
Düşmanın nefesini, ensesinde duyarak
Bir küçük yürek varmış, sevgi için yaşarmış

Acımasız bu dünya, onun belini büktü
Kırıldıkça yüreği, kanlı gözyaşı döktü
Çocuk yürek bu yükü, taşıyamadan çöktü
Bir küçük yürek varmış, sevgi için yaşarmış

Her düştüğünde yere, güçlenip doğrulmazsan
Sevdiklerin peşinden, yel gibi savrulmazsan
Olamazsın sen insan, aşk ile kavrulmazsan
Bir küçük yürek varmış, sevgi için yaşarmış

Hayat denen oyunda, bir sahnelik figuran
Sonsuzluğa giderken, hep başlar feryat figan
Ve perde kapanınca, ortaya çıkar insan
Bir küçük yürek varmış, sevgi için yaşarmış