KÜÇÜK GELİNLER
Mutluydu bir zamanlar, dünyadan hiç habersiz
Kız çocukların yoksa, haklarımı geçersiz
Bir insanın yaşamı, olmamalı değersiz
Dillerde teranedir, vah zavallı kadersiz
Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz

Okuldan alınarak, düğün dernek kuruldu
Çocuk gelini gören, her bir yürek burkuldu
Titreyen dudaklardan, son bir çığlık duyuldu
İsyan bile edemez, o zavallı bir kuldu
Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz


Kara yazgısı gibi, çelgisini gerdiler
Her acıya katlansın diye öğüt verdiler
Anne, bacı, teyzesi yatağını serdiler
Onlar dünkü çocuğu kadın gibi gördüler
Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz

Ne yazık ki genç yaşta, kalmadı hiç güveni
Ailesi neden hiç, göstermedi özeni
Değiştirseydi onlar, bu kokuşmuş düzeni
Hiç kimse ezemezdi, okuyanı yazanı
Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz


Daha dün kendisiydi, annenin kucağında
Anne oldu küçük kız, şu ergenlik çağında
Çekiyordu eziyet, kocanın otağında
Kanı bile donmuştu, yanmayan ocağında
Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz.

Mecburdu dönecekti, anasının yanına
Töre denen cehalet giremezdi kanına
Acırlardı belki de, kıymazlardı canına
Babanın sevgisiyle,gülümserdi yarına
Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz


Kapanmıştı kapılar, yüzüne birer birer
Gelinlikle çıkanlar, kefenle geri girer
Bilmiyordu hayatı, nerede sona erer
Yaşama veda etti, sağular neye yarar
Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz
BELKİZ GÜNAYDIN
---------------------------------------------------------------------------------------------------

Şair deyince; aklıma hep duygu yüklü, aydın, toplumunun ve ulusunun sorunlarına karşı duyarlı, ön yargıları olmayan, hak ve hukuku gözeten, özgür düşünüp, özgür söyleşen insan tipi gelir gözlerimin önüne.

Böylesi bireylerin inançlarıda tamdır ; devlet ve toplum düzenini laiklik prensibiyle en iyi ve olumluluk düzeyinde anlayıp özümserler. Bu nedenle de olumsuzluk ve uyumsuzluklardan doğal olareak çok etkilenirler.
Bu nitelemelerle, size değerli şairimiz Belkız Günaydını, onun harikulade insancıl yönünü anlatmaya çalıştım.

Avustraşya gibi uzak bir kıtada Türkiyenin toplumsal sorunları, İnsanlarının acıları ve sevinçleri, toplumsal gelişmelerimiz onu çok ilgilendirir, yorulmadan bıkmadan dile getirip gündem konusu yapmağa çalışır bu değerli aydın kardeşimiz. Bakınız şiirine seçip konu yaptığı acılarla yüklü sorunumuzu nasılda belağatla işlemiş. Yüz yıldır uğraştırır Türk milletini, Tarikat, aşiret cemaat ve onların yasa gibi uyguladıkları, cahiliye dönemi töre anlayışları. Bu anlayışla cahil bıraktılar insanlarımızı, acı çektirdiler güzelim insanlarımıza. Bu uygar çağda bile elan acılar içinde yaşıyor, aşiret ve cemaat insanları.

Türk Aydınının ve Cumhuriyet yöneticilerinin birincil görevi olmalıydı Türk insanını, Aşiret, cemaat, tarikat üçgeninin baskılarından kurtarmak. Ama olmamış, olamamış; 1950 lerden sonra, alabildiğine örgütlenmelerine adeta göz yumulmuş, parasal destek ve kaynaklar da sağlanarak, sömürgen kapitalizm ile bütünleşmişler. Aşiret ağaları, tarikat reisleri, cemmaat başkanları bulundukları hükümran konumlarını sürdürebilmek için etkili siyaset kurumlarına el atmış, bunların etkin liderleriyle sıkı ilişkiler kurarak, ağalık ve reislik saltanatını töresel bir korku şeklinde zavallı insanların beyinlerine adeta nakşetmişler.

Bu zulüm makinalarını kırabilmenin tek yolu, halkın eğitilip aydınlanmasını sağlamaktı. Bu yapılamadı. Oysa ne pahasına olursa olsun, Halk eğitilip, aydınlanması sağlanmalıydı. Bu gün de ağırlaşarak süreğelen olumsuzlukların tek sebebi, tek nedenidir bu ihmalimiz. Aydınlarımız, cumhuriyet ve devrim savunucularıımız, aydınlık ve özgür Türkiye savunucuları yapacaktı bunu.

Sizi, bu eşsiz duyarlığınızı, kıtalar ötesinden hisseden güzel yürek coşkularınızı Sonsuz sevgilerle kutluyor ve selamlıyorum değerli şair Belkiz hanım
Kemal Polat




kempol tarafından 1/13/2011 12:08:09 AM zamanında düzenlenmiştir.